Τι πρόβλημα έχει αυτό το αγόρι; 6 τρόποι για να εξηγήσετε στα παιδιά σας την αναπηρία

Published In: Our news Created Date: 2016-08-12
«Μπαμπά, τι πρόβλημα έχει αυτό το αγόρι;», ρώτησε ένα μικρό κορίτσι. Αμέσως κατάλαβα ότι εννοούσε τον γιο μου, Τζόι, ένα απίστευτο μικρό αγόρι που απλά τυχαίνει να έχει Σύνδρομο Down. 


Επίσης, πριν από λίγα χρόνια ανέπτυξε αλωπεκία, η οποία τον άφησε χωρίς μαλλιά, δημιουργώντας ένα look που του πηγαίνει θαυμάσια αλλά τραβά περισσότερα από λίγα βλέμματα. Έτσι λοιπόν γύρισα με ένα χαμόγελο στο κοριτσάκι, έτοιμος να απαντήσω σε τυχόν απορίες που είχε, αλλά ο πατέρας της γύρισε άβολα το βλέμμα του μακριά, οδηγώντας το κοριτσάκι σε διαφορετικό μέρος της παιδικής χαράς. 

Πράγματι, το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου ένιωθα άβολα όταν βρισκόμουν κοντά σε άτομα με αναπηρία. Μέχρι προσφάτως, θα άλλαζα δρόμο για να αποφύγω ένα άτομο που φαινόταν ή δρούσε διαφορετικά λόγω κάποιας αναπηρίας. Εάν κάποιο από τα μικρά παιδιά μου είχε προσέξει την διαφορά και μου έκανε ερωτήσεις, τότε θα βρισκόμουν σε πολύ δύσκολη θέση. Τώρα, ωστόσο, βλέπω την άλλη πλευρά της ιστορίας. Πριν από έξι χρόνια στάθηκα τυχερή, φέρνοντας στη ζωή τον Τζόι, ο οποίος μου έχει διδάξει ήδη μαθήματα ζωής.

Πολλοί γονείς συχνά με ρωτούν πώς να μιλήσουν στα παιδιά τους για την αναπηρία. Ακόμη πιο συχνά, ακούω τις χαμηλόφωνες συζητήσεις γύρω μας στο πάρκο, στο ζωολογικό κήπο και στο μανάβικο. Θέλω να αγκαλιάσω κάθε περίεργο παιδί και κάθε καλοπροαίρετο γονέα. Θέλω να γνωρίζουν πως το να έχεις απορίες και ερωτήσεις είναι εντάξει. Θα πρέπει να κάνουμε ερωτήσεις, ώστε να αναπτυχθεί ένας διάλογος αντί να το αποφεύγουμε και να επιτρέπουμε την ενίσχυση της σύγχυσης και του φόβου.

Παρακάτω σας παραθέτω πέντε ιδέες που θα ήταν καλό να έχετε υπόψη σας την επόμενη φορά που θα μιλήσετε στο παιδί σας για τα άτομα με αναπηρίες.

Τα παιδιά με αναπηρία είναι διαφορετικά, αυτό δεν είναι κάτι κακό. Είναι ιδιαίτερα συχνό το φαινόμενο να αισθανόμαστε άβολα γύρω από ανθρώπους και καταστάσεις, οι οποίες είναι διαφορετικές. Συχνά νομίζουμε ότι είναι καλύτερα να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν διαφορές, αλλά αυτό δεν εξυπηρετεί κανέναν. Στη πραγματικότητα, αυτό απαξιώνει το γλυκό μου αγόρι και δημιουργεί μία σύγχυση στο παιδί σας. Αντιθέτως, μπορούμε να μιλήσουμε για αυτά τα παιδιά με σεβασμό και να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε.

Τα παιδιά με αναπηρία είναι επίσης ίδια με τα άλλα παιδιά. Μιλήστε σχετικά με τα χαρακτηριστικά που έχει κοινά το παιδί σας με ένα παιδί με αναπηρία. Έχουν και τα δύο παιδιά μάτια; Μαλλιά; Χέρια; Τι γίνεται με τα χαρακτηριστικά που δεν μπορείτε να δείτε; Μπορείτε να απευθύνετε ερωτήσεις στο παιδί σας, όπως για παράδειγμα «Πιστεύεις ότι το μικρό αγόρι ή κορίτσι έχει αισθήματα;», «Τι παιχνίδι νομίζεις πως του αρέσει να παίζει;», «Τι είδους μουσική θα μπορούσε να ακούει;». Μερικά παιδιά μπορεί να έχουν κάποια αναπηρία, αλλά δεν θέλουν να καθορίζονται από αυτή.

Τα άτομα με αναπηρία δεν είναι απαραίτητα άρρωστα. Μερικές φορές είναι δύσκολο να χρησιμοποιήσουμε το σωστό λεξιλόγιο για να εξηγήσουμε στα παιδιά μας την αναπηρία. Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με αναπηρία, ενώ κάποιες άλλες μορφές αναπηρίας προκύπτουν ως αποτέλεσμα ενός ατυχήματος ή μιας αρρώστιας. Ωστόσο, η ίδια η αναπηρία δεν είναι ασθένεια ή κάτι κακό, ούτε είναι κάτι «κολλητικό» που μπορεί να προσβάλλει τα υπόλοιπα παιδιά. Αυτή είναι μία σημαντική διάκριση που πρέπει να αναφέρετε στα παιδιά σας, όταν συζητάτε το θέμα της αναπηρίας.

Οι λέξεις είναι σημαντικές. Είναι εντάξει να μάθετε στα παιδιά σας τις σωστές λέξεις, όταν αναφέρεστε στις διαφορές τους με τα άλλα παιδιά. Όπως είναι για παράδειγμα οι λέξεις «αναπηρία», «ειδικές ανάγκες», ακόμη και οι ονομασίες συγκεκριμένων αναπηριών, όπως το Σύνδρομο Down, ο αυτισμός κλπ. Εκτός από τις λέξεις «άρρωστος» και «πρόβλημα», προσπαθήστε να αντικαταστήσετε τη λέξη «φυσιολογικό» με το «τυπικό». Γνωρίζουμε ότι τα παιδιά μας είναι διαφορετικά, αλλά η σύγκρισή τους με το «κανονικό» μας κάνει να νιώθουμε πως τα αποκαλείτε «παράξενα» ή «κακά».

Είναι εντάξει να κάνετε ερωτήσεις. Τα παιδιά είναι εκ φύσεως περίεργα και αυτό είναι υπέροχο! Δεν χρειάζεται να λέτε στο παιδί σας να σωπάσει, όταν ρωτάει σχετικά με την αναπηρία. Αν δεν γνωρίζετε την απάντηση στην ερώτηση του παιδιού σας και αυτό είναι εντάξει, μην πιέζετε τον εαυτό σας. Μπορείτε κάλλιστα να μοιραστείτε την ερώτηση με τον γονιό του παιδιού. Άλλωστε, δεν είναι μυστικό ότι οι μητέρες αγαπούν να μιλούν για τα παιδιά τους. Οι ερωτήσεις μπορούν να βοηθήσουν στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ των παιδιών μας και των δικών σας.

Ο καλύτερος τρόπος για να διδάξετε στο παιδί σας κάτι είναι να το αναπαραστήσετε. Αν δείτε ένα παιδί με αναπηρία, χαμογελάστε και πείτε «γεια». Μιλήστε με τους γονείς. Εάν πλησιάσετε τους γονείς με άνετο και φιλικό τρόπο, θα είναι ευκολότερο και για το παιδί σας να κάνει το ίδιο με τον γιο ή την κόρη τους. Στο τέλος, όλοι θέλουμε το ίδιο πράγμα: να μας βλέπουν και να μας εκτιμούν. Αυτό δεν είναι ένα μάθημα που αξίζει να διδάσκεται κάθε παιδί;
 


Πηγή: themighty.com  

Leave A Comment