Η ζωή του Δημήτρη με το αναπηρικό αμαξίδιο - Optimus 2 της Meyra

Published In: your empiries Created Date: 2015-10-12
Μοιραζόμαστε μαζί σας τις δικές σας εμπειρίες, τη δική σας καθημερινότητα - στείλτε μας κι εσείς την δική σας ιστορία στο info[@]wheel.gr με την ένδειξη Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΜΠΕΙΡΙΑ για να τη δείτε δημοσιευμένη στο site μας! Σήμερα μοιραζόμαστε το υπέροχο κείμενο του Δημήτρη!

Ονομάζομαι Δημήτρης Καρυπίδης και γεννήθηκα στις 27/4/1989 στην μακρινή Σιβηρία. Έχω ατελή οστεογένεση τύπου ΙΙΙ. Η ατελής οστεογένεση είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από τα οστά που σπάζουν εύκολα. Ζω με την οικογένειά μου από 4 ετών στην ακριτική Αλεξανδρούπολη. Σπουδάζω στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης.



Τα τελευταία χρόνια εργάζομαι ως συνεργάτης του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης ο οποίος "δεν κοίταξε" την αναπηρία μου και με προσέλαβε όπως θα έπρεπε να κάνουν πολλοί άλλοι εργοδότες στις μέρες μας με τα άτομα με αναπηρία. Αρχικά για τρία χρόνια εργαζόμουν ως ιδιαίτερος γραμματέας του Δημάρχου και εδώ και δύο χρόνια εργάζομαι στο νέο κολυμβητήριο της πόλης μας. Αυτό με βοηθάει πολύ γιατί συνδυάζω την δουλειά μου με τον πρωταθλητισμό που κάνω στο κολύμπι τα τελευταία χρόνια.



Οι ασχολίες μου και γενικώς οι δραστηριότητες μου κατά την διάρκεια της μέρας είναι πολλές και οι αποστάσεις που πρέπει να διανύσω με το αμαξίδιό μου πολλές φορές φτάνουν τα 30 χιλιόμετρα ημερησίως. Μια συνηθισμένη μου μέρα ξεκινάει με προπόνηση στις 9 το πρωί μέχρι κατά τις 11 περίπου και αμέσως μετά πηγαίνω για εξωτερικές δουλειές στο κέντρο της πόλης (τράπεζες-υπηρεσίες). Το μεσημέρι πηγαίνω σπίτι για φαγητό και γύρω στις 3 πηγαίνω στην δουλειά μου. Το βράδυ τελειώνοντας την δουλειά συνήθως βγαίνω μία βόλτα με φίλους κάπου για καφέ ή φαγητό. Το πρόγραμμα τις δουλειάς μου δεν είναι σταθερό γιατί δουλεύουμε με βάρδιες και αναλόγως προσαρμόζουμε με τον προπονητή μου (Γιώργο Τυλιγαδά) το πρόγραμμα των προπονήσεων. Επίσης και οι επισκέψεις στο Πανεπιστήμιο είναι μέρος του προγράμματος, η αλήθεια είναι όχι και τόσο συχνά λόγο έλλειψης χρόνου.













































 















Η Αλεξανδρούπολη είναι μία αρκετά προσβάσιμη πόλη και υπάρχει συνεχής βελτίωση σε αυτό
. Το βασικό πρόβλημα είναι η ασυνειδησία των ανθρώπων που παρκάρουν πάνω στην ράμπες. Ό,τι και να κάνουμε για μία προσβάσιμη πόλη αν δεν αλλάξει η νοοτροπία μας και η συμπεριφορά μας δεν θα αλλάξει ποτέ τίποτα γενικά στην χώρα αυτή.
Το βασικό εργαλείο της καθημερινότητας μου είναι το ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο μου OPTIMUS2 της Meyra. Είναι τα πόδια μου και μάλιστα λειτουργεί πολύ καλύτερα από πόδια. Αναπτύσσει ταχύτητα έως 15χλμ/ώρα και μου δίνει την δυνατότητα να μετακινούμαι όλη την μέρα άνετα χωρίς να χρειάζεται φόρτιση (100χλμ αυτονομία). Με βοηθάει να ανεβαίνω πεζοδρόμια (12-15 εκατοστών περίπου) στην περίπτωση που παρκάρει κάποιος στην ράμπα κάτι το οποίο συμβαίνει συνέχεια. Οι αποστάσεις σε αυτά που σας περιέγραψα προηγουμένως είναι αρκετά μεγάλες και πολλές φορές πρέπει να γίνουν αρκετές φορές την ημέρα. Μόνο το Optimus2 κατά την γνώμη μου μπορεί να ανταπεξέλθει σε κάτι τέτοιο γιατί συνδυάζει ταχύτητα και αυτονομία. Πριν από τοOptimus2 είχα ένα απλό ηλεκτροκίνητο (ούτε θυμάμαι πως λεγότανε) που αναγκαζόμουν να φορτίζω 2-3 φορές την ήμερα και να κουβαλάω φορτιστή μαζί μου ψάχνοντας πρίζα όπου και αν βρίσκομαι. Έκτος από αυτό άλλαζα μπαταρίες 2 φορές τον χρόνο ξοδεύοντας γύρω στα 800€ ετησίως. Στον τέταρτο χρόνο λειτουργίας του Optimus2 δεν έχω αλλάξει μπαταρίες ακόμα.



Το αμαξίδιο είναι μέρος του σώματός μας και της ζωή μας πρακτικά. Άλλοι χρησιμοποιούν την φράση "καθηλωμένος στο αναπηρικό μου αμαξίδιο", εγώ δεν συμφωνώ με την έκφραση γιατί αν διαλέξεις το σωστό αμαξίδιο για την χρήση που το θέλεις τότε δεν θα νιώσεις ποτέ καθηλωμένος. Εγώ ήμουν τυχερός που βρέθηκε στον δρόμο μου η Wheel και ο Δημήτρης Γκαϊντατζής που με βοήθησε να διαλέξω αυτό ακριβώς που χρειάζομαι.



Κλείνοντας θέλω να πω ότι είναι σίγουρα διαφορετικό να γίνεσαι από το να γεννιέσαι ανάπηρος όπως εγώ. Με τους κατάλληλους όμως ανθρώπους δίπλα μας και με τα κατάλληλα εργαλεία μπορούμε να έχουμε μία άνετη και όμορφη ζωή και στις δύο περιπτώσεις.

Υποστηρίξτε το Δημήτρη και τον αγώνα του να φτάσει στους Παραολυμπιακούς του Rio κάνοντας Like στη σελίδα του στο Facebook ΕΔΩ.
Tags:

Leave A Comment